cyril wermers, enschedeaanzee.nl

kopie-van-cyril-400-244000_201620269882642_100001040104257_599328_5766654_o.jpg

Hij leeft en denkt in beelden, meestal heeft hij zijn fototoestel bij zich en zo niet dan is er de gemakkelijke smartphone om van de zich hem voordoende situaties straatplaatjes te schieten.
Cyril Wermers, autodidact fotograaf en websitebeheerder van www.enschedeaanzee.nl maakt foto’s van alles wat hij ziet op straat (straatfotografie) of waar hij zich op dat moment bevindt.
Volgens een goede vriend en eveneens fotograaf, zou Enschede geld ter beschikking moeten stellen voor de website, die sinds 2003 online is. Een gemiste kans voor de gemeente, archiefmateriaal van onschatbare historische waarde door onachtzaamheid verloren.

Cyril maakt zich er niet druk om, hij is actueel bezig, het gaat hem om het nu, wat nu gebeurt. De samenloop van omstandigheden. Later bestaat niet. Cyril is eigenzinnig genoeg dat hij zich niet laat binden en geen compromissen sluit. Hij gaat zijn eigen weg. Een einzelgänger en toch betrokken.

En in die ongebondenheid worden talrijke foto’s en artikelen gemaakt, kiekjes van het dagelijkse leven in Enschede in beeld gebracht met typische humor, soms ironisch. Nooit te buiten gaand aan nawijzen, juist integer en met zelfspot.

Ergens doet Cyril me denken aan de film Medianeras die verhaalt over een hoofdpersoon die op komische wijze last heeft van fobieën. Zijn psychiater stelt voor om foto’s te maken, dat zou een manier zijn om te kunnen omgaan met het leven, foto’s maken omdat je als kijker afstand kunt nemen, niet emotioneel betrokken hoeft te raken, alleen registreren. Dat is ook waarom oorlogsfotografen foto’s kunnen maken van heftige beelden.

De foto’s die in Vriendhuis hangen zijn portretten van medewerkers en bewoners door elkaar, het is niet duidelijk wie medewerker is, wie bewoner en dat is ook de bedoeling. Tegelijk is dat ook de bedoeling van Vriendhuis zelf, iedereen is cliënt en of medewerker en kan, heeft de kans om door te groeien in zijn functie van medewerker, in tegenstelling tot de maatschappij die nogal de trend hanteert ‘een cliënt blijft een cliënt’.

Mensen met verschillende achtergronden leven hier samen en worden geaccepteerd zoals ze zijn, dat is nogal een klus en kwestie van aanpassen en rekening houden, maar dat ook gepaard gaat met veel lol.
Cyril geniet zichtbaar als hij iemand fotografeert die zo geheel ongecompliceerd zichzelf is, zich vrij voelt om maf te doen.
En als iemand zich toch geremd voelt heeft Cyril trucs zoals ‘kijk maar in de camera’ of ‘bij nul kijk je in de camera, ik tel af bij 3.’ Hij telt, ‘3, 2, 1, nul, klik, klik, klik.’ Meestal meerdere klikken. Trefzeker kijkt en klikt hij en is momentvanger bij uitstek.

Cyril gebruikt een simpele spiegelreflex nikon camera, een dure camera is volgens hem niet nodig, want het gaat hem om het moment en het detail, het is voor hem niet belangrijk dat de achtergrond onscherp is. Soms bewerkt hij de foto’s licht, maar dat is zelden, ‘puur onbewerkt vind ik het mooist, daarom maak ik liever foto’s buiten bij daglicht. Kunstlicht of studiobelichting maakt de foto vaak vlak’. En geënsceneerde foto’s, daar heb ik niets mee.’ Ook de foto’s in Vriendhuis zijn niet gecropt, maar worden getoond zoals ze zijn genomen.

Foto’s van Cyril staan op www.enschedeaanzee.nl en op zijn facebookpagina.
De expositie is te zien vanaf 9 januari tot 9 maart in Vriendhuis,
Hengelosetraat 158/160 in Enschede, openingstijden, iedere dag van 10.00 tot 17.00

kopie-500-van-flyercyrilgoed.jpg

Reageer