Joris Baudoin, kunstenaar uit Heerewaarden heeft een boek geschreven.
Je leest het andersom, van achteren naar voren. Het is even wennen, maar de handeling van het omslaan van de bladzijden benadrukken het omdraaien en dat is waar het om gaat in Omkunst.  

Zeer geprikkeld door de ambtenarij en moedwillige tegenwerking van politici die zich verschuilen achter de wet, machteloos toezien hoe zijn pogingen tot rechtvaardiging oplossen in politiek samenspel bedacht Joris het plan Omkunst. 

Na het uitgeven van dit boek stuurde Joris Baudoin ‘laatste herinneringen’.
Een legaal kunstproject, want in kunst is immers (nog wel) bijna alles geoorloofd. Op deze wijze wordt onmacht omgezet in Omkunst.

Hoezo krijgen ambtenaren en politici voor hun werk betaald, waarom kunstenaars niet? Om de frustratie hierover om te zetten in zulk een groot initiatief en prestatie is van grote klasse, toch is het ontstaan uit pure overlevingsdrang.
Kunstenaar zijn is een moeilijk vak. In Nederland ondergewaardeerd of overgewaardeerd, vaak is de uitvoering ervan afhankelijk van politici en mensen die niet veel verstand hebben van kunst.

Bedoeling is dat het boek een onderdeel is van een groot plan. Eerst het einde, dat tevens het begin is, tot aan het begin dat tevens het einde is toen Joris was ‘gestorven’.
‘Woede is ineengekrompen, vrienden zijn ontvallen, geestdrift ontnomen, motivatie is gedoofd, keer op keer.’
‘Maar dan is in die grauwe worstelende hersenbrij het lampje in het hoofd. Een antwoord op al die ellende. Een oplossing, een weerwoord, ik keer het binnenstebuiten, ik ga het omdraaien- bij deze is het omgedraaid; wat een pret, wat een opluchting, Omkunst is er!’

Het begin, het sterven nadat zijn opdracht ‘Bakens aan het water’ en andere projecten niet doorgingen, nadat de uitkomst van het kunstproject De Dienst heeft laten zien dat kunstprojecten niet democratisch tot stand komen, ondanks de bewering dat dit wel zo is, precies zoals in de politiek gebeurt.

Kunstenaars, waaronder Joris, die meededen en ondemocratisch werden afgewezen vingen bot. Joris die als één van de weinige het opnam tegen de mallemolen van bureaucratie in een niet te winnen strijd.
Hij vond een uitweg met Omkunst. Wat betekent: de boel omdraaien, de mallemolen omdraaien, hetzelfde spel spelen.
Niet een kunstcommissie kiest wel of niet jouw beeld, nadat je er honderden uren werk in hebt zitten. Nee, jij kiest een kunstcommissie, waar politici vertrouwen en geld aan besteden, die jouw beeld, met instemming van publiek, als geheel uitgewerkt plan financiert om tot uitvoering te brengen.

Het begint bij het einde in 2006 en het eindigt met het begin van de voltooiing van het werk in 2016. In die tussentijd komen er veel projecten tot stand, boeken, website, films, beelden, teksten, een gevolg van dit boek en het sturen van laatste herinneringen. 

 

http://www.jorisbaudoin.nl
Het boek Omkunst is via bovenstaande url, de website van Joris Baudoin, te bestellen, of te koop voor 24,- in de boekhandel, ISBN 978-90-805217-3-5

Dit bericht is gepost op 11 december 2008 om 10:04 en is gearchiveerd onder (geen). Je kunt reacties op dit bericht volgen via de RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie plaatsen, of reageren met een trackback vanaf je eigen website.