Lustrum tentoonstelling Quantum V van RC de Ruimte i.s.m. De Service Garage Amsterdam, plusminus 130 kunstenaars met verschillende invalshoeken en disciplines.
R.C de Ruimte: J.P. Coenstraat 51-55 IJmuiden.
www.rcderuimte.com T: 0255-527435
De Service Garage: Stephensonstraat 16 Amsterdam
www.deservicegarage.nl T:06-24887509/06-47166517. 
De tentoonstelling duurt tot 19 juli en is woe-zon 12.00-18.00 open.

IJmuiden heeft geen station. Vanuit Amsterdam nemen we de boot naar Velsen. En dan de bus en nog een bus. Onzeker wordt de reis als de bus na twee haltes stopt,‘Allemaal uitstappen’. Staande op de stoep zien we even later een lange pendelbus met een zwaai de bocht om komen. Een man of 8 stappen in, aarzelend.
Dan rijden we, een onbekende stad, met flats, vele flats in oneindig lange straten, balkons, je ogen wennen aan het hakketak van het ritme. Ergens in een wijk stappen we uit. We vragen naar de Coenstraat. Nee, die kennen ze niet. De J.P. Coenstraat dan? Oja, die wel, is vlak bij. We krijgen door dat IJmuidenaars precieze uitleg willen.

  

Is ’t hier? Een stille straat waar niets gebeurt. Rechts staat een watertoren in een mistig licht, op de voorgrond een pronkauto. Een gevel met w.c.potten. Een muurschildering. RC De Ruimte, we zijn er. De deur is dicht, we onderdrukken een lachbui. Komen we van zover en de deur is dicht? We bellen aan. Na een hele poos lijkt er leven te zijn. De deur wordt van het veiligheidsslot gedaan en geopend. We gaan naar binnen. Een aardige vrouw met een streng montuur, die geen bezoekers verwachtte heet ons welkom. We stappen in een gebouw die groter is dan ze van buiten lijkt, veel kamers, en opkamers, hoeken, gangen, met erg veel kunst. Er is veel te zien.

Het is onmogelijk om overal foto’s van te maken.
Werk van Marleen Kappe:

 

Prachtig hoe zij in sobere, maar toch ingewikkelde opstelling personen en objecten isoleert, en situatie’s creëert waarbij je je afvraagt wat er aan de hand is.

Olifantenportretten van Riët Wanders:

Van Rob van der Werdt, verfpotten, waarvan de wanden zijn platgeslagen en als geheel opgehangen, titel: geopereerde verfblikken. De ietwat ironische winnaarsbeker is bewerkt tot een verfdruipende beker, verwordt een kunstprijs, een nepprijs. Waarbij deze kunstprijs tot ironie wordt verheven.

Sommige cijfers hadden een A als toevoeging, en soms waren er oude plakkertjes met cijfers. Onduidelijk was van wie het zg. kapotte LCD scherm is met een grafiek. Het kapotte scherm lijkt een inbreuk op de onaantastbare statische zekerheidswaarden die grafieken kunnen oproepen.

Linda Nieuwstad met natuurfoto’s, planten van kleurige kralen. Bijna weemoedig op zoek naar het paradijs, verfraait zij de realiteit.

Michael Agacki.

En wit structuurwerk van Maaike van der Linden op witte muren:

De terugreis, ‘gaat deze bus naar Amsterdam?’ ‘Nee’. En de buschauffeur zwijgt. Geen uitleg, ‘Deze gaat naar  …’ of ‘U moet de bus 82 nemen’ of zoiets. We dwalen in het onbekende en we verdenken de chauffeur dat hij ervan geniet. De vorige buschauffeur ontkende dat hij naar het strand ging, terwijl er toch ‘naar zee’ op zijn bus stond. Hij rijdt zeker niet het strand op. De noodzaak van precieze uitleg van IJmuidenaars in ons achterhoofd vroegen we toen: komt u in de búúrt van het strand? ‘In de buurt’ is duidelijker, maar vaag genoeg.

Dit bericht is gepost op 3 juli 2009 om 9:37 en is gearchiveerd onder (geen). Je kunt reacties op dit bericht volgen via de RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie plaatsen, of reageren met een trackback vanaf je eigen website.